II NIEDZIELA ZWYKŁA – 17.01.2021

Rozpoczęliśmy okres zwykły, w którym rozważamy nauczenie Pana Jezusa podczas Jego publicznej działalności. W poprzednich tygodniach stawał nam On przed oczami jako małe Dziecko, dziś już jako Nauczyciel, który przyjmuje pierwszych uczniów. Są to dawni uczniowie św. Jana Chrzciciela, który Go wskazał jako Baranka Bożego.

Bóg woła do siebie wszystkich ludzi. Każdego w odpowiedni dla niego sposób. Przemawia w nocy do młodego Samuela. Posyła św. Jana Chrzciciela, by przygotował drogę Jego Synowi i potem przekazał Mu swoich uczniów. Przemawia do Szymona, potem św. Piotra, przez jego brata Andrzeja. Poucza Koryntian przez św. Pawła. Niestrudzenie kieruje do nas swoje słowa. Przekazuje swoją naukę.

Jak jest nasza odpowiedź? Czy jak Samuel pytamy doświadczonych, starszych ludzi? Czy jak pierwsi apostołowie idziemy za tym, kogo nam wskaże ktoś mądry, kto jest dla nas autorytetem, a równocześnie nie chce nas do siebie przywiązać? Czy jak Szymon umiemy rozpoznać słowo Boże w wypowiedziach i postępowaniu naszych najbliższych? Czy jak Koryntianie szanujemy naszych pasterzy, uważnie słuchamy tego, co nam przekazują i staramy się wprowadzać w życie ich naukę?

Czy umiemy właściwie korzystać z naszego ciała? Ma ono być środkiem do pełnienia dobrych czynów. Narzędziem oddawania chwały Bogu. A tyle pokus stawia przed nami współczesny świat. Cywilizacja konsumpcyjna traktuje ciało jako środek do osiągania przyjemności. Ale to się szybko kończy. Zastanówmy się, za kim chcemy iść. Czego szukamy w życiu? Co i Kto może nam zapewnić prawdziwe szczęście? Z Kim nasze życie nabierze głębokiego sensu? Czyim uczniem i naśladowcą warto być?

o. Tomasz Dąbek, benedyktyn

Brak możliwości komentowania.