26 XII – Święto Św. Szczepana

Święty Szczepan to „martyr”. To łacińskie słowo oznacza męczennika lub świadka. Jak to dzisiaj dziwnie brzmi: w czasach, w których mówią nam, że wiara jest sprawą prywatną, ktoś potrafi nie tylko wiarę wyznawać, ale również dla Chrystusa cierpieć i umierać!
Katechizm Kościoła katolickiego stawia sprawę jasno i ostro – od świadectwa zależy nasze zbawienie: „Uczeń Chrystusa powinien nie tylko zachowywać wiarę i żyć nią, ale także wyznawać ją, odważnie świadczyć o niej i szerzyć ją: «Wszyscy… winni być gotowi wyznawać Chrystusa wobec ludzi i iść za Nim drogą krzyża wśród prześladowań […]». Służba i świadectwo wiary są nieodzowne do zbawienia: «Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem […]. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem […]» (Mt 10,32-33)” (KKK 1816).
Pierwszymi świadkami Jezusa są apostołowie. Ci, którzy widzieli i słyszeli, a potem – okazując wytrwałość w prześladowaniach z powodu świadectwa o Jezusie – biorą udział w Jego losie. Od św. Pawła zaczyna się nowe postrzeganie świadka – może nim być ten, który historycznie nie spotkał Jezusa, otwiera więc nowy etap świadczenia, które jest oparte już nie na naoczności i bezpośredniości spotkania z Chrystusem, lecz na wierze w Niego.
My właśnie jesteśmy na tym etapie: nie widzieliśmy Jezusa, ale wierzymy w Niego, świadectwo jest ważnym elementem tej wiary. Wspierając dziś katolickie uczelnie, pomyślmy: pomagamy tym młodym ludziom, którzy potem mają iść „na cały świat” i roznosić światło naszej wiary.

Brak możliwości komentowania