Przemienienie Pańskie

Izraelici wierzyli, że bezpośrednie spotkanie człowieka z Bogiem musiało skończyć się dla tego pierwszego nieuchronną śmiercią. W Chrystusie my wszyscy mamy jednak bezpośredni przystęp do Boga i możemy oglądać Jego Oblicze.
W Księdze Wyjścia Pan Bóg objawił Mojżeszowi: „żaden człowiek nie może oglądać mojego oblicza i pozostać przy życiu” (Wj 33,20). Świętość Boga bardzo przekracza to, co znamy z ziemskiej rzeczywistości, a prorok Izajasz głosił, że „wszystkie nasze dobre czyny [są] jak skrwawiona szmata” (Iz 64,5). Bóg jest całkowicie inny niż to, co zdołamy pomyśleć.
Pan Bóg wielokrotnie zawierał przymierze z ludźmi, ale my zawsze je łamaliśmy. On jednak, w swoim Synu, zawarł z nami przymierze, które nigdy nie zostanie złamane, gdyż jego gwarantem jest On sam (por. Jr 31,31-34). Jezus, Emmanuel, Bóg z nami, otworzył dla nas wszystkich drogę pojednania z Bogiem. W Nim możemy spotkać Tego, który nas stworzył i zbawił. On ukochał nas odwieczną miłością, którą przez Wcielenie, Śmierć i Zmartwychwstanie nam objawił.
Każdy z nas jest wezwany do tego, aby wraz z Piotrem, Jakubem i Janem wstąpić na górę przemienienia, czyli wejść w zażyłą relację z Jezusem. Tam ujrzeć możemy prawdziwe Jego Oblicze. Tam pragnie On każdemu z nas powiedzieć: „Nie lękaj się!”. Przepaść pomiędzy człowiekiem i Bogiem została zasypana. Choć wszyscy jesteśmy grzeszni i bliskie nam są słowa Izajasza, to dzięki objawionej w Jezusie miłości każde z Nim spotkanie jest dla nas źródłem życia. Pozwólmy Mu, aby cud przemienienia stał się także naszym udziałem.

Brak możliwości komentowania