Historia

herb

Herb Przecławia

Parafia Przecław leży w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Mielec – Południe, w gminie Przecław, nad rzeką Wisłoką między Mielcem a Dębicą (15 km od Mielca i 20 km od Dębicy). Liczy około 5500 wiernych zamieszkujących miasto Przecław i wsie: Podole, Wólka Podolska, Błonie, Wólka Błońska, Wylów, Tuszyma i Biały Bór. Dodać należy, że przed II wojną światową w 1919 r. Przecław utracił prawa miejskie, które odzyskał w 2011 r.

Teren Przecławia od najdawniejszych czasów stanowił dogodny obszar obronny na skutek naturalnego ukształtowania powierzchni. Miejscowość leży na wzniesieniu dominującym nad okolicą, na wysokości około 200 m n.p.m. W samej miejscowości istnieją dwa wzgórza: na jednym stoi kościół parafialny, na drugim – zamek Reyów. Między nimi płynie potok Słowik, obecnie po melioracji uregulowany, ale dawniej osiągał głębokość kilku metrów i szerokość kilkunastu metrów. Minąwszy obydwie wzgórza Słowik wpada do rzeki Wisłoki. Przed wiekami jej stare koryto znajdowało się znacznie bliżej Przecławia i tworzyło naturalną osłonę kościoła i zamku od strony wschodniej. Od zachodu natomiast miejscowość otaczały gęste lasy pełne bagien i mokradeł, niezwykle trudnych do przebycia. Na dodatek znajdowały się między nimi liczne rowy, rzeczki, stawy i jeziora. Wspomnienie o nich zachowało się w nazwach: Stawiska, Rezerwat „Bagno Przecławskie”, Wanacja (Wenecja).

przeclaw-p1a

Zarys najstarszej części miasta Przecław

Kalendarium parafii

1218-1229

Pierwsze wzmianki pisemne o Przecławiu.

Na terenie parafii Biskup Iwo Odrowąrz eryguje drugie probostwo.

1258

Rozpoczyna się budowa pierwszego drewnianego kościoła pod wezwaniem N.M.P.

1454

Karol Zbigniew Oleśnicki znosi drugie probostwo i eryguje prepozyturę z Kolegium, prawdopodobnie w miejscu dzisiejszej kaplicy św. Bernardyna oraz uposaża szkołę parafialną.

1457

Dziedzic Przecławia Stanisław Ligęza funduje nowy (drugi) kościół na miejscu dawnego i uposaża parafię w ziemię.

1471

Kazimierz Jagiellończyk nadaje prawa miejskie dla Przecławia, najprawdopodobniej jednak przywilej ten został nadany przed 1419 r.

mar

Obraz Matki Bożej Różańcowej fundacji Andrzeja Koniecpolskiego

1582

Andrzej Koniecpolski buduje kaplicę św. Trójcy w której utworzono Bractwo Różańcowe.

Koniec XVI w.

Andrzej Koniecpolski funduje obraz Matki Boskiej Różańcowej z dzieciątkiem Jezus, oraz świętymi Katarzyną Sieneńską i Dominikiem, obraz znany jako łaskami słynący.

 1595

Założenie szpitala parafialnego. Istniał do 1900r.

1860

Budowa przez mieszczan przecławskich (braci Muniaków) w miejscu starego kościoła obecnej kaplicy św. Bernardyna.

1880

Do Przecławia przybywają Siostry Służebniczki BDNP i zakładają tu dom i ochronkę.

1881

Budowa obecnego trzeciego kościoła przez proboszcza ks. Erazma Piotrowskiego, pod patronatem Stanisława Reya. Kościół jest murowany jednonawowy neogotycki z pięcioma ołtarzami: 1-św. Krzyża, 2-M.B.Różańcowej, 3-Serca Jezusowego, 4-św. Anny. W ołtarzu głównym płaskorzeźba Matki Boskiej Wniebowziętej, oraz rzeźby św.Stanisława i św.Kazimierza.

1886

Konsekracja kościoła przez Biskupa Tarnowskiego Ignacego Łobosa.

1901

Budowa wikarówki i organistówki.

1902

kosciol_stary

Kościół parafialny z końca XIX wieku

Sprowadzenie z Rzymu poświęconego przez papieża Leona XIII obrazu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy.

1939-67

Proboszczem parafii jest Karol Zając, który sprawia tabernakulum i dwudziesto dwu głosowe organy wykonane przez firmę Biernackiego z Krakowa (1958). Za jego duszpasterstwa wykonano wielkie schody, odlano dzwony, wykonano polichromię figuralną i ornamentalną w tradycji secesyjnej przez Stanisława Westwalewicza w 1961r.

Obecny kościół jest trzecią z kolei świątynią wzniesioną na krawędzi wzgórza przecławskiego. Neogotycka forma budowli wzbogacona jest malowniczym usytuowaniem. Wnętrze wypełnia jednolita stylowo dekoracja rzeźbiarska i snycerska. Na szczególną uwagę zasługuje kamienny portal z I poł. XVII wieku, obraz Matki Boskiej Różańcowej ze św. Dominikiem i Katarzyną pochodzący z XVII wieku, oraz brązowa tablica epitafijna z datą 1584.

Brak możliwości komentowania